O amigo do pobo

Hoxe fai dous anos que morreu alguén que foi o meu segundo pai. Falo de Osvaldo, alcalde das Neves e amigo da familia.

Todavia voto de menos cando o día do meu cumpleanos aparecias cunha empanada e unha botella de sidra a hora de xantar. Sempre nos sorprendias. Cantos recordos teño teus na miña cabeza, parece que foi onte que estabas connosco.

Sempre che gustou a banda e eles cumpliron o día do teu enterro con “Candilejas”; tremin de emoción só con escoitala. Sabias chegar o corazón da xente, do pobo rural. Eras un máis entre nos, a tua cultural no nos alonxaba de ti, ainda máis, nos unia.

Os últimos días gardaches con mimo a imaxen da Franqueira no bolsillo do teu pixama, máis non puido ser, tiveches que marchar. En parte o agradezo porque non te merecias tanto sufrimento co bo que foches.

Espero que sexas feliz onde estes que xunto co meu pai me guiedes e protexades sempre.

Adeus meu amigo.

Anuncios

Responder

Por favor, inicia sesión con uno de estos métodos para publicar tu comentario:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s