Non hai luz sen escuridade.

Recordemos a escuridade desa noite e fagamos que a luz alumee o noso camiño.

Hai moita dor no video de Adrián, mais a luz que rexurde no rural de As Neves fara calar ese sufrimento.

Foi unha noite dura, onde todos nos unimos para loitar contra o lume.

A xente berraba pedindo socorro; axudábanse uns aos outros. Moitas vidas correron risco. Non se respiraba e o aire abafaba a xente. Foi unha locura.

O espertar dese inferno acabou por afundirnos na tristura; choramos de rabia varios días e cando todos pasamos o duelo puxémonos a traballar.

Xa estábamos preparados para vela luz do camiño; xa sentimos a nosa terra cantar. Podo ver o final do túnel e respirar o aire fresco o abrir a ventá.

Só a unión da xente do rural fixo que nos ergéramos; a nosa forza alumea camiños.

Imos. Ruralízate.

Anuncios

Responder

Por favor, inicia sesión con uno de estos métodos para publicar tu comentario:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s